Waarom TimeWriter geen planningsmodule heeft
Plannen betekent voor elke organisatie iets anders: een dienstrooster voor dertig medewerkers, een capaciteitsplanning per project voor het komende kwartaal, een takenlijst voor volgende week, of een herinnering aan één afspraak. Een planningsmodule die al die betekenissen bedient wordt te algemeen om bruikbaar te zijn, en een die er één kiest is voor de rest ballast. Daarom doet TimeWriter wat het goed kan – registreren, goedkeuren, budgetteren, factureren – en laat het plannen aan gereedschap dat daarvoor gemaakt is. De verbinding tussen de twee loopt via de iCal-standaard, die vrijwel elke planningstool en elke agenda ondersteunt.
Gepland tegenover gewerkt
De waarde van de combinatie zit in het verschil. Een geplande taak van drie uur die vier uur kostte, een bespreking die niet doorging, een klus die nooit gepland was maar wel de halve dag nam: in het weekraster staan de geplande conceptboekingen naast wat werkelijk is geboekt, en het verschil is zichtbaar op de dag zelf. Op projectniveau doet budgetbewaking hetzelfde met de begroting: verbruik naast afspraak, met een signaal bij een instelbare grens, en na afloop de nacalculatie.
Verlof als onderdeel van de planning
Wie plant, moet weten wie er is. Verlofaanvragen en verzuim staan in TimeWriter in dezelfde week als de uren, en de leidinggevende ziet bij de goedkeuring de bezetting. Zo is de planning in uw tool gebaseerd op de werkelijke beschikbaarheid, en de registratie in TimeWriter compleet.
Wanneer een gecombineerd pakket beter past
Eerlijk: wie vooral diensten roostert, toeslagen berekent en loon verwerkt – horeca, retail, zorg, productie – heeft aan Werktijden, Shiftbase of Eitje meer dan aan TimeWriter plus een losse planner. Die pakketten zijn gebouwd rond het rooster en doen urenregistratie erbij. TimeWriter is gebouwd rond uren per klant en project, met de factuur als uitkomst, en past bij organisaties die plannen op projecten en opdrachten in plaats van op diensten.
